Na­wet jeśli niebo zmęczyło się błęki­tem, nie trać nig­dy światła nadziei.

Podnieś głowę i spójrz na obraz otaczający nasz. Proszę, spójrz, zobacz ten piękny, wyrazisty błękit, nim zamieni się w ciemną nicość, ograniczoną przez wielkie, szare chmury. Może być też taka możliwość, że zasłonią je bielusieńkie obłoki, tworząc przy tym piękny obraz abstrakcji, który nazywamy zazwyczaj niebem. Lecz nim się obejrzysz cała ta przestrzeń może się zmienić w ciągu minuty. Zamiast ładnych, miłych dla oka widoków pojawią się jeszcze cięższe chmury, niż przedtem, z których w każdej chwili mogą się zacząć wylewać  struny zimnych kropel deszczu. Lecz znów za chwilę to może się centralnie zmienić, odwrócić w 130 stopni. To może porównać do naszego życia. Miewamy czasem przejaśnienia, ale w zależności od życia, przypadku, przebiegu zdarzeń to wszystko może się zepsuć, a jakże też polepszyć. Nie możemy mieć władzy nad pogodą, ona jest zmienna, nieujaśniona, nigdy nie wiemy, co może nas spotkać, musimy liczyć na los, że da nam dzisiaj słoneczny dzień, bezchmurne niebo. Ale nasze życie to nie całkiem taka pogoda, która wita nasz każdego ranka. Nad naszym losem mamy jakąś władzę, nie wszystko jest przypadkiem. Możemy robić tak, by to nasze życie było udane, takie jak my chcemy, byśmy wiedzieli, że się na nim nie zawiedliśmy.